Anders Bardal – dawny lider Norwegów

Anders Bardal przez kilkanaście lat reprezentował swoją ojczyznę na najważniejszych międzynarodowych imprezach. Był związany ze Steinkjer Skiklubb. Z zawodowym sportem pożegnał się 19 marca 2015. Przypomnijmy sobie jego sylwetkę i najważniejsze osiągnięcia.    

Anders Bardal zadebiutował w narciarskim Pucharze Świata w Willingen w 2001, rok po zdobyciu srebrnego medalu mistrzostw świata juniorów. W debiutanckim występie zajął 28. lokatę, dzięki czemu pierwsze punkty w karierze trafiły na jego konto. W następnym sezonie był stałym członkiem norweskiej kadry A. W 2002, po przejęciu drużyny narodowej przez fińskiego szkoleniowca Mikę Kojonkoskiego, Bardal znalazł się w kadrze B i z powodzeniem startował w Pucharze Kontynentalnym, wygrywając ten cykl w sezonach 2004/2005 i 2005/2006.

Przełom w karierze Norwega nastąpił 17 marca 2007. Przed własną publicznością, na skoczni Holmenkollbakken w Oslo, po raz pierwszy stanął na pucharowym podium (zajął 3. miejsce). W następnym sezonie osiągał najlepsze wyniki w karierze. W styczniu 2008 wygrał jeden z konkursów rozegranych na Wielkiej Krokwi w Zakopanem.

W sezonie olimpijskim 2009/2010 zanotował obniżkę formy. Do dobrej dyspozycji wrócił w lutym 2010, dzięki czemu znalazł się w kadrze na ZIO w Vancouver. W rywalizacji indywidualnej startował bez powodzenia, zajął 18. i 22. miejsce, w konkursie drużynowym wywalczył brązowy medal. Sezon zakończył tuż za czołową dziesiątką PŚ. Kolejny zimowy sezon zakończył wygraną w klasyfikacji generalnej PŚ, zdobywając 1325 punktów. Rok później zajął w cyklu 2. miejsce, przegrywając jedynie z Austriakiem Gregorem Schlierenzauerem.

Anders Bardal jest indywidualnym (2013) oraz drużynowym (2015) mistrzem świata. Pięć razy wywalczył srebro MŚ w „drużynówkach”. W 2014 zdobył brązowy krążek na ZIO w Sochi. W marcu 2011 na Letalnicy ustanowił rekord życiowy w długości skoku (227 m.). Skoczek został uhonorowany Medalem Holmenkollen.  

fot. Clément Bucco-Lechat || CC BY- SA 3.0